بر اساس روايات، حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) داراي نامها و القاب متعددي است مانند: مهدي، قائم، منتظر، صاحب الامر، حجت، خلَف صالح، سيد، بقية الله، منتقم، همنام پيامبر محمد(ص) و هم کنيه ي پيامبر(ص) ابوالقاسم مي باشد، هر کدام از اين نام ها بيانگر يکي از ويژگي هاي اوست:

    او «مهدي» است، چرا که او به سوي حق و عدالت آشکار و نهان، هدايت مي شود، و خداوند او را به اسرار و زمينه هاي نهان رشد و صلاح، ارشاد مي نمايد.

    او «قائم» است، زيرا به بزرگترين قيام در تاريخ بشريت دست مي زند، قيامي که سراسر آن عدالت و حق و خداپرستي است.

    او «منتظَر» است، زيرا مردم همواره در انتظار ظهورش هستند، تا براي پاکسازي سراسر زمين، از هر گونه ظلم و جور قيام و انقلاب نمايد.

    او «صاحب الامر» است، زيرا او امام بر حقي است که اطاعتش به عنوان «ولي امر» مطابق آيه ي اولي المر(59 نساء) واجب است.

    او «حجت» است، زيرا حجت خدا بر جهانيان مي باشد، و خداوند به وسيله ي او، حجت را بر جهانيان تمام کند.

    او «خلَف صالح» و « آقا» است، زيرا همان خط فکري امامان(عليهم السلام) و پيامبر اسلام(ص) را دنبال کرده و اجرا مي نمايد و اين خط را به طور شايسته آشکار مي کند و با عزت و آقايي کامل، در همه ي عرصه ها آشکار شده و مي درخشد.

    او «بقية الله» است، چرا که باقيمانده و عصاره ي ماندگار پيامبران و امامان و اولياي خدا است، و ذخيره ي جاويد براي احياي قرآن و اسلام ناب و مايه ي رهايي از آلودگي ها و زنجيرهاي اسارت است و فرمان خدا را اجرا نموده و نام خدا را در همه جا آشکار مي سازد و برنامه ي شيطان و شيطان ها را محو و نابود مي نمايد.

     او «منتقم» است، چرا که انتقام خون امام حسين(عليه السلام) و مظلومان را از ستمگران خواهد گرفت.

نوشته شده توسط: سليمانيان