نگاهي بر زندگي حضرت مهدي(عج) - اي پادشه خوبان داد از غم تنهايي...

هرکه از آزارش ايمن باشي، به برادري با او رغبت کن [امام علي عليه السلام]

اي پادشه خوبان داد از غم تنهايي...



چهارشنبه 15/3/1387 ساعت: 7:11 عصر
 

      چند کلمه ي قصار درباره ي امام زمان(عج)


 


1.   « انا القائم من آل محمد انا الذي اخرج في آخرالزمان لهذا السيف (و اشار اليه) فاملا الارض قسطا و عدلا کما ملئت جوراً و ظلماً»


ترجمه: من قائم آل محمد هستم، من کسي هستم که در آخرالزمان با اين شمشير (و اشاره فرمود به شمشيري که همراهش بود ) ظهور مي کنم و زمين را از قسط و عدل پر مي کنم آنطور که از ستم و ظلم پر شده است.


 


2.     « انا خاتم الاوصياء و بي يدفع الله البلاء عن اهلي و شيعتي»


ترجمه: من خاتم اوصياء هستم و به سبب من خداوند بلاء را از اهل و شيعيانم دفع مي کند.


 


3.     « من ادعي المشاهدة قبل خروج السفياني و الصيحة فهو کاذب مفتر.»


ترجمه: هر کسي قبل از خروج سفياني و صيحه( که از علايم ظهور مي باشد) ادعاي رويت من را داشته باشد دروغگوست و (به من) افتراء بسته است.


نکته: شکي نيست که منظور حضرت کساني است که ادعاي بابيت و نائبيت از جانب او را داشته باشند نه مطلق کساني که شرف حضور و ملاقات جمال بي مثالش را پيدا کنند و بهترين شاهد هم آن است که اين جمله را حضرت به آخرين سفير خود و در آخرين نامه مرقوم فرمودند.


 


4.     «طلب المعارف من غيرنا اهل البيت مساوي لانکارنا.»


ترجمه: جستجوي معارف از ناحيه اي غير از آنچه در نزد ما اهل بيت است، مساوي با انکار ماست.


 


5.     «لا عذر لاحد من موالينا في التشکيک فيما يؤدّيه عنا ثقاتنا.»


ترجمه: هيچ عذري براي احدي از دوستان ما وجود ندارد که در آنچه کساني که مورد وثوق ما هستند ، از ما نقل مي کنند، تشکيک کند.


 


6.     « من کان في حاجة الله عزو جل کان الله في حاجته.»


ترجمه: هر کس به خاطر خدا حاجت کسي را برآورد خداوند هم اموراتش (اعم از دنيوي و اخروي) را اصلاح مي کند.


 


7.     من زيارة الناحية المقدسة لابي عبدالله الحسين:« فلئن أخرتي الدهور و عاقني عن نصرک المقدور و لم أکن لمن حاربک محاربا و لمن نصب لک العداوة مناصباً فلا ندبنک صباحاً و مساءً و لابکين عليک بدل الدموع دماً حسره عليک و تأ سفاً علي ما دهاک و تلهفاً حتي أموت بلوعة المصاب و غصه الاکتباب.»


ترجمه: حضرت در ضمن زيارتي که در رثاي جد بزرگوارش سيدالشهداء(ع) انشاء نمود، مي فرمايد: اگر روزگار زندگيم را به تأخير انداخت و مقدرات مرا از ياريت بازداشت و در مقابل دشمنانت نجنگيدم و با مخالفانت نبرد ننمودم، به خاطر تو و آنچه بر تو وارد شده، هر صبح و شام برايت ناله کرده به جاي اشک؛خون مي گريم تا آنگاه که با حسرت و اندوه و غصه جانکاه بميرم.


 


8.     «قلوبنا اوعيه لمشية الله، فاذا شاء شئنا.»


ترجمه: دل هاي ما ظرف مشيت و اراده الهي است، پس هرگاه او بخواهد ما خواهيم خواست.


 


9.     « قد آذانا جهلاء الشيعه و حمقاؤهم، و من دينه جناح البعوضه ارجح منه.»


ترجمه: نادانان و کور خردان شيعه و کساني که پر و بال پشه از دينداري آنان برتر و محکم تر است، ما را آزار مي دهند.


 


10.« اني امان لاهل الارض کما ان النجوم امان لاهل السماء.»


ترجمه: من براي اهل زمين موجب امان و امنيت مي باشم، همچنان که ستارگان براي اهل آسمان اينگونه هستند.


 


11.« اکثروا الدعاء بتعجيل الفرج، فان ذالک فرجکم.»


ترجمه: براي تعجيل فرج بسيار دعا کنيد، که فرج شما در همان است.


 


12.« ابي الله عزو جل للحق الا اتماما، و للباطل الا زهوقاً.»


ترجمه: خداوند از اينکه حق را ناتمام گذارد و باطل را از بين نبرد، ابا دارد.


 


13.« اعوذ بالله من العمي بعد الجلاء، و من الضلاله بعد الهدي و من موبقات الاعمال، و مرديات الفتن.»


ترجمه: پناه مي برم به خدا از بينايي پس از روشنايي، و از گمراهي پس از هدايت، و از رفتار هلاکت بار و فتنه هاي نابود کننده.


 


14.« ان استرشدت ارشدت، و ان طلبت وجدت.»


ترجمه: اگر خواستار هدايت و رشد باشي ارشاد خواهي شد، و اگر جويا شوي مي يابي.


نوشته شده توسط: سليمانيان

سه‏شنبه 10/2/1387 ساعت: 9:58 عصر
 

 


فرازهايي از دعاي افتتاح


      


      اللّهم انا نرغب اليک في دولةٍ کريمةٍ، تعزّ بها الاسلام و اهله، و تذلّ بها النفاق و اهله و تجعلنا من الدعاة الي طاعتک، والقادة الي سبيلک، و ترزقنا بها کرامة الدنيا و الآخرة...:


 


     «خدايا! ما مشتاقانه به سوي تو رو مي آوريم و برقراري دولت ارجمند(حضرت قائم«عج») را از تو مي خواهيم، تا در پرتوي چنان دولتي در راه اطاعت تو گام برداريم. آن دولتي که تو در پرتو آن اسلام و مسلمين را عزت مي بخشي و نفاق و منافقان را ذليل مي کني، و ما را به برکت آن دولت از دعوت کنندگان به اطاعتت و پيشگامان به راه و طريقت مي سازي و کرامت و عظمت دنيا و آخرت را روزي ما مي گرداني.»


نوشته شده توسط: سليمانيان

پنجشنبه 5/2/1387 ساعت: 10:38 عصر
 

 


      ده عامل زمينه ساز براي ظهور حضرت مهدي(عج)


 



   در ميان عوامل زمينه ساز، مي توان ده عامل زير را به عنوان مهمترين عوامل زير بنايي و ريشه اي براي انتظار و آمادگي در راستاي ظهور حضرت ولي عصر(عج) مطرح کرد:


1.      تکيه به اسلام ناب و جدا کردن آن از اسلام يزيدي.


2.      تکيه بر پيشرفت هاي علمي و رشد انديشه ها و فکرهاي بلند.


3.      استقامت، شجاعت و قاطعيت.


4.      انقلاب اخلاقي، زهد و وارستگي.


5.      ايمان عميق و توکل صحيح و تنگاتنگ به خدا.


6.      برخوردها و شيوه هاي منطقي و استدلالي با همديگر.


7.      توجه به طبقه ي مستضعف و محروم.


8.      اتحاد و به هم پيوستگي مسلمانان.


9.      انتخاب رهبري صحيح و توجه به ولايت فقيه.


10. برنامه ريزي هاي جامع در همه ي عرصه ها.


   پيامبر اسلام(ص) در پرتو اين عوامل، به پيروزي هاي چشمگيري نايل شد، اگر مسلمانان اين عوامل را به طور عميق و وسيع، اجرا سازند، گام هاي استواري در راستاي انتظار برداشته اند و قطعاً خود را به ظهور حضرت قائم(عج) نزديک نموده اند.


 


نوشته شده توسط: سليمانيان

پنجشنبه 5/2/1387 ساعت: 12:17 صبح
 

  معني انتظار و شرايط آن


 


    انتظار به معني اميد و آمادگي براي آينده ي بهتر است، مثلاً شخصي يگانه فرزندش بيمار شده، در انتظار سلامتي او به سر مي برد، يعني مي خواهد وضع موجود(بيماري) برطرف گردد و وضع ديگري(سلامتي) جايگزين آن شود، بنابراين انتظار از دو بخش تشکيل شده:


1- نابودي وضع موجود.    2- جايگزيني وضع نيک و عالي به جاي آن.


    بنابراين، انتظار يعني آينده نگري و تلاش براي دگرگوني و انقلاب.


    انتظار ظهور حضرت مهدي(عج) با توجه به انقلاب جهاني و عظيمي که دارد، يعني آماده باش کامل و آماده سازي براي چنان انقلاب جهاني و عميق.


    قطعاً چنين انتظاري بايد در همه ي شاخه هاي رشد و ترقي جريان داشته باشد، مانند: آمادگي سياسي، فرهنگي، اقتصادي،نظامي، اخلاقي و...


    به عبارت روشن تر؛ انتظار بر دو گونه است: 1- انتظار خام و بي مسئوليت. 2- انتظار پخته و مسؤولانه و در تقسيم ديگر: 1- انتظار مخرب و اسارت بار. 2- انتظار سازنده و حرکت آفرين.


    انتظار خام آن است که به طور سطحي و روبنايي و موقت باشد و تنها به دعا و جشن و شب شعر و سخنراني اکتفا شود.


    ولي انتظار پخته و مسؤولانه آن است که حرکت بخش و با مسؤوليت باشد و موجب تلاش پيگير انقلابي گردد و چنين انتظار شرايطي دارد و با لقلقه ي زبان، تحصيل نمي شود.


    اينکه در روايات آمده: منتظر مانند کسي است که در رکاب پيامبر(ص) با دشمن مي جنگد و در خيمه(ستاد ارتش) امام عصر(عج) است، چنين تعبير بيانگر آن است که انتظار تنها به لفظ و دعا و مجلس جشن و شعرخواني به دست نمي آيد، بلکه بستگي به آمادگي وسيع در تمام زمينه ها براي پاکسازي محيط از آلودگي ها، و بهسازي در عرصه هاي گوناگون دارد.

   مثلاً زود به مجلس رفتن و به انتظار نشستن، براي نماز، پاداش بسيار دارد، ولي اگر کسي تنها به وضو و پاکي بدن و لباس و نماز به طرف قبله قناعت کند و ساير شرايط نماز را مانند غصبي ادامه مطلب...

نوشته شده توسط: سليمانيان

پنجشنبه 29/1/1387 ساعت: 11:8 عصر
 

               زمان هاي دعا براي تعجيل فرج امام زمان(عج)


 


      همچنين دعا براي تعجيل فرج امام زمان ارواحنا فداه در زمان هاي مخصوصي تأکيد شده است که عبارتند از:


      روز جمعه و شب جمعه، روز عرفه، روز فطر، روز اضحي، روز دحوالارض( گسترده شدن زمين)، ماه محرم، روز عاشورا، شب و روز نيمه شعبان، تمام ماه محرم، بعد از ذکر مصيبت سيدالشهداء(عليه السلام)، بعد از زيارت آن حضرت(عليه السلام)، پس از گريستن از ترس خداي تعالي، پس از تجديد هر نعمت و زوال هر محنت، هنگام وارد شدن غم و اندوه، در سختي ها و گرفتاري ها، پس از نماز تسبيح(نماز جعفر بن ابي طالب«عليه السلام»)، روز قدس، مطلق اوقات شريفه و شب ها و روزهاي متبرکه، هنگام حضور در مجلس مخالفين و غاصبين حقوق امامان(عليهم السلام)، چهل روز مداومت به دعا براي فرج.


 


نوشته شده توسط: سليمانيان

چهارشنبه 28/1/1387 ساعت: 10:1 عصر
 

 


          مکانهاي دعا براي تعجيل فرج امام زمان(عليه السلام)


 


   دعا براي تعجيل فرج امام زمان(عج) در جاهاي خاصي تأکيد شده است از جمله:


1.      مسجد الحرام.


2.      عرفات.


3.      سرداب.


4.      حرم حضرت سيد الشهداء(عليه السلام).


5.      حرم مولايمان حضرت رضا(عليه السلام).


6.      حرم عسکريين(عليهم السلام).


7.      حرم هر يک از امامان(عليهم السلام).


8.      جاهاي منصوب به آن حضرت(عج).


   و اماکن شريف و مقدسي که آن جناب در آنها توقف کرده و به آنجاها قدم نهاده مانند مسجد کوفه، مسجد سهله، مسجد صعصعه، مسجد جمکران و غير آنها. چون شيوه ي اهل مودت و عادت صاحبان محبت است که هر گاه جاي درنگ و توقف محبوب خويش را بنگرند، به ياد خوبي هاي او افتند و از فراقش متألم شوند و درباره اش دعا کنند، بلکه به محل توقف و منزل او مأنوس گردند،چنانکه گفته شده:


امر  علي  الديار  ديار  ليلي


اقبل  ذا  الجدار  و  ذا الجدار


ما  حب  الديار  شغفن   قلبي


و ليکن حب من سکن الديارا


يعني: بر ديوارهاي ديار ليلي مي گذرم، ديوارها و ديارش را مي بوسم، محبت شهر و ديار دلم را شيفته ننموده ولي محبت آنکه در اين ديار سکونت گرفته دلم را شيدا کرده است.


 


نوشته شده توسط: سليمانيان

سه‏شنبه 27/1/1387 ساعت: 8:17 عصر
 

ميلاد سراسر شور و سرورامام حسن عسکري(عليه السلام)


به پيشگاه آقا امام زمان(عج) و تمامي مسلمانان مبارک باد.



 


نوشته شده توسط: سليمانيان

چهارشنبه 21/1/1387 ساعت: 4:16 عصر
 

بسم الله الرحمن الرحيم


اللهم کن لوليک الحجة بن الحسن صلواتک عليه و علي ابائه في هذه الساعة و في کل الساعة ولياَ و حافظا و قائداَ و ناصرا و دليلاَ و عينا حتي تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فيها طويلا


اللهم عجل لوليک الفرج


 


نوشته شده توسط: سليمانيان

دوشنبه 19/1/1387 ساعت: 8:56 عصر
 

دلايل اختصاص روز جمعه به حضرت صاحب الزمان(عج)


 


روز جمعه از چند جهت به مولايمان حضرت صاحب الزمان(عليه السلام) اختصاص و انتساب دارد که مقتضي اهتمام ورزيدن بيشتر در اين روز به دعا کردن براي آن بزرگوار است:


1.    واقع شدن ولادت با سعادت آن حضرت در اين روز؛


2.    در اين روز مقام مقدس امامت به او روحي فداه منتقل گرديد.


3.    ظهور و آشکار شدن آن جناب در اين روز واقع خواهد شد.


4.    در اين روز بر دشمنانش پيروز گردد.


5.    در اين روز خداوند براي آن بزرگوار از پدران گراميش پيمان گرفت.


6.    روزي است که خداي تعالي به لقب قائم، آن حضرت را اختصاص داد.


7.      اين که اين کلمه(جمعه) از جمله القاب شريف آن جناب مي باشند.


 


نوشته شده توسط: سليمانيان

يکشنبه 18/1/1387 ساعت: 9:0 عصر
 

اسامي مقدس حضرت مهدي صاحب الزمان (در کتب مذهبي اهل اديان)


 


اينک قسمتي از اسامي مبارک آن حضرت را که با الفاظ مختلفي در بسياري از کتب مذهبي اهل اديان و ملل مختلف جهان آمده است از نظر مي گذرانيم:


 


1.      «صاحب» در صحف ابراهيم(عليه السلام)؛


2.      «قائم» در زبور سيزدهم؛


3.      «قيد مو» در تورات به لغت ترکوم؛


4.      «ماشيع»(مهدي بزرگ) در تورات عبراني؛


5.      «مهميد آخره» در انجيل؛


6.      «سروش ايزد» در زمزم زرتشت؛


7.      «بهرام» در ابستان زنده و پازند؛


8.      «بنده يزدان» همچنين در زنده و پازند؛


9.      «لند بطاوا» در هزارنامه هنديان؛


10. «شماخيل» در ارماطس؛


11. «خوراند» در جاويدان؛


12. «خجسته» (احمد) در کندرال فرنگيان؛


13. «خسرو» (احمد) در کند رال فرنگيان؛


14. «ميزان الحق» در کتاب اثري پيغمبر؛


15. «پرويز» در کتاب برزين آذر فارسيان؛


16. «فردوس اکبر» در کتاب قبرس روميان؛


17. «کالة الحق» در صحيفه آسماني؛


18. «لسان صدق» هم در صحيفه آسماني؛


19. «صمصام الاکبر» در کتاب کندرال؛


20. «بقية الله» در کتاب دوهر؛


21. «قاطع» در کتاب قنطره؛


22. «منصور» در کتاب ديد براهمه؛


23. «ايستاده» (قائم) در کتاب شاکموني؛


24. «ويشنو» در کتاب ريگ ودا؛


25. «فرخنده» (محمد) در وشن جوک؛


26. «راهنما» (هادي و مهدي) در کتاب پاتيکل؛


27. «پسر انسان» در عهد جديد (اناجيل و ملحقات آن)


28. «سوشيانس» در کتاب زندوهومومن يسن، از کتب زرتشتيان؛


29. در کتاب «شابوهرگان» کتاب مقدس (مانويه) ترجمه «مولر» نام «خودشهر ايزد» آمده که بايد در آخرالزمان ظهور کند و عدالت را در جهان آشکار سازد؛


30. «فيروزه» (منصور) در کتاب شعياي پيامبر.


 


 


نوشته شده توسط: سليمانيان

يکشنبه 18/1/1387 ساعت: 7:0 عصر
 

 چند حديث و روايت در خصائص امام زمان(عج)


 


1.      شرافت نسب بطوريکه حضرت از طرف پدر شرافت تمام آباء خود را دارا بوده و از طرف مادر هم به قيصر روم و از او به جناب شمعون وصي حضرت عيسي(ع) مي رسد.


2.      ختم وصايت حجت در روي زمين به آن حضرت.


3.      غيبت از آغاز ولادت و سپرده شدن به روح القدس و تربيت شدن در عالم نور و فضاي قدس و مؤانست و مجالست با ملأ اعلي و ارواح قدسيه.


4.      داشتن علامتي در پشت مثل علامت پشت رسول خدا(ص) که آن را ختم نبوت گويند و شايد در آن حضرت اشاره به ختم وصايت باشد.


5.      ظهور آيات غريبه و علامات سمائيه و ارضيه براي ظهور موفورالسرور آن حضرت که براي تولد و ظهور هيچ حجتي نشده است.


6.      نداي آسماني به اسم آن حضرت مقارن ظهور.


7.      افتادن افلاک از سرعت سير و کندي حرکت آنها در زمان حکومت آن حضرت.


8.      سايه افکندن ابر سفيدي به طور پيوسته بر سر مبارک آن حضرت و نداي منادي از ميان آن که: اوست مهدي آل محمد، پر مي کند زمين را از عدل چنانچه پر شده از جور.


9.      بودن ملائکه و جن در لشکر آن حضرت و آشکار شدن آنها براي انصار حضرت.


10. اثر نگذاشتن گذر ايام و طول روزگار بر جسم و صورت و قواي حضرت به طوريکه طبق روايت در حال ظهور به صورت يک جوان 30 ساله ظاهر مي شود.


11. رام شدن حيوانات براي انسان ها و نيز از بين رفتن وحشت و نفرت ميان خود حيوانات به طوريکه وحشي ترين حيوان در کنار اهلي ترين موجودات با صلح و صميميت زندگي مي کند.


12. زنده شدن بعضي از مردگان مانند اصحاب کهف و سلمان و مقداد و مالک اشتر و غيره که در رکاب حضرت مي جنگند.


13. بيرون کردن گنج ها و ذخيره هايي که در زمين پنهان شده است.


14. زياد شدن باران و گياه و درختان و ميوه ها و ساير نعمت ها به طوريکه زمين به غير صورتيکه که الان دارد تبديل مي شود.


15. تکميل عقول مردم به برکت وجود آن حضرت و رفتن کينه و حسد از دل هايشان.


16. طول عمر اصحاب و ياران آن حضرت.


17. بي نيازي مردم از نور آفتاب و ماه به خاطر نور بسيار زياد آن بزرگوار.


18. بودن پرچم و رايت رسول اکرم(صلي الله عليه و آله) با آن جناب.


19. ابري مخصوص براي آن حضرت که در آن است رعد و برق و حضرت به وسيله ي آن راه هاي هفت آسمان  و هفت زمين را مي پيمايد.


20. برداشته شدن تقيه و خوف از کفار و مشرکان و منافقان و ميسر شدن بندگي خداي تعالي به طور کامل و بدون نقص.


21. فراگير شدن حکومت حضرت در شرق و غرب عالم به طوريکه هيچ جاي زمين نماند مگر آنکه حکم حضرت در آنجا جاري و امرش نافذ باشد.


22. پر شدن زمين از عدل و داد در سايه ي حکومت آن حضرت.


23. حکم کردن حضرت در ميان مردم به علم امامت به طوريکه از کسي بينه و شاهد طلب نمي کند.


24. آوردن احکام جديدي که تا زمان آن حضرت اجرا نشده است.


25. ظاهر شدن تمام مراتب علوم به طوريکه در روايت است که: علم بيست و هفت حرف دارد،جميع آنچه پيامبران آوردند دو حرف بود و مردم هم تا امروز غير از آن دو حرف رانشناختند، پس هرگاه قائم(عليه السلام) ظهور نمايد منتشر ميکند آن 27 حرف را.


26. بيرون آمدن دو نهر از آب و شير در پشت کوفه که محل حکومت آن جناب است، به واسطه ي سنگ حضرت موسي(عليه السلام) که با آن حضرت است.


27. نزول حضرت عيسي(عليه السلام) از آسمان براي ياري حضرت و گزاردن نماز پشت سر آن بزرگوار.


28. قتل دجال لعين به دست آن حضرت و پاک شدن زمين از سلطنت جابران و حکومت ظالمان در عصر نوراني ظهور آن حضرت.


 


 


نوشته شده توسط: سليمانيان

جمعه 16/1/1387 ساعت: 1:40 عصر
 

 غيبت صاحب الزمان(عج)


 


امام زمان(عج) به امر خدا داراي دو غيبت است:


 


1.      غيبت صغري، که از سال 260 هجري شروع شد و در سال 329 ه.ق پايان يافت که تقريباً هفتاد سال مي شود.


2.      غيبت کبري، که از سال 329 ه.ق شروع شد و تا وقتي خدا بخواهد و ظهور کند ادامه خواهد يافت.


 


 


دوران زندگي امام زمان (عج) را مي توان به چهار بخش تقسيم کرد:


 


1.      در دوران پدر«حدود پنج سال »


2.      دوران غيبت صغري که با چهار نفر از سفراي خاص خود به ترتيب: عثمان بن سعيد، محمد بن عثمان، حسين بن روح، علي بن محمد سمري تماس داشت و سپس به علي بن محمد سمري دستور داد که جانشيني براي خود تعيين نکند.


3.      غيبت کبري و انتظار آن حضرت و ملاقات بعضي با آن حضرت... که امام زمان(عج) در اين زمان زمام امور را به «ولي فقيه»(مجتهد جامع شرايط) سپرده است.


4.      دوران درخشان ظهور قائم آل محمد(ص) و حکومت جهاني حضرت صاحب الزمان(عج)


نوشته شده توسط: سليمانيان

چهارشنبه 14/1/1387 ساعت: 7:16 عصر
 

       


1.     شبيه ترين مردم در خلق و خوي به حضرت رسول(صلي الله عليه و آله) بوده و شمائل آن حضرت مي باشد.


2.     چهره اش سفيد درخشنده، که سرخي به او آميخته و گندم گون است.


3.     پيشاني نازنينش فراخ و سفيد و تابان است.


4.     ابروانش به هم پيوسته.