شعر زير از سروده هاي خودمه. خوشحال مي شم در موردش نظر بديد تا بتونم کاستي هاش رو برطرف کنم.

مي سرايم تا بگويم شعر من حرف از تو دارد

                             بر تمام  لحظه هايم  بي حضورت غصه  بارد

مي کشم  من  انتظارت  تا طلوع روي  ماهت

                              خسته ام از بي پناهي مي دوم من سوي راهت

کاش  مي شد  تا بهاري سر کنم من در کنارت

                               تو  بيايي   گل   برويد   بشکند  اين  انتظارت

عهد بستم با خودم هر روز يک نرگس  بکارم

                              بشکفند  آنها  ببينند  در  چه   حالم   بي قرارم

گفته اند يک روز جمعه پرده از رخ مي نمايي

                               روزها  را  سر کنم  من، تا که آن جمعه بيايي

    از اينکه وقت گذاشتيد و اين شعر رو خونديد، ازتون ممنونم. راستي نظر يادتون نره!

نوشته شده توسط: سليمانيان

   دريغا   چشم    بينايي   نداريم

   ببين  جز  جان رسوايي  نداريم

   اگر رد مي کني رد کن  ولي  ما

   به  جز  درگاه  تو   جايي  نداريم

نوشته شده توسط: سليمانيان

امروز زمين در تب آدينه ترک خورد.

نوشته شده توسط: سليمانيان

  عيدي

شب چشمت مديد شد برگرد

تب گل ها شديد شد برگرد

عيدي چشم ما تبسم توست

جمعه شد صبح عيد شد برگرد

بغض شب بو شکسته در باران

اطلسي نااميد شد برگرد

دور فرمانروايي عشق است

بوعلي بوسعيد شد برگرد

چشم هاي قصيده آب آورد

موي شعرم سپيد شد برگرد!

نوشته شده توسط: سليمانيان