آيا داستان جزيره خضراء واقعيت دارد ؟

پاسخ: بررسي منابع داستان جزيره خضراء
اصل اين قضيه به دو حکايت باز مي‌گردد که در بحار الانوار ج53، ص213، و ج52، ص159 چاپ اسلاميه آمده است.
الف. حکايت اول از کمال الدين، احمد بن محمد يحيي انباري است که در سال 543 هجري(حدود 900 سال قبل) نقل شده است.(اين حکايت را ناشر بحار الانوار از محدث نوري در جنة المأوي نقل و به بحار الانوار اضافه مي‌کند(
ب. حکايت دوم را علي بن فاضل مازندراني در سال 699 هجري قمري(700 سال پيش) نقل کرده است.
نکات مشترک دو حکايت:
1. محل سکونت امام زمان(ع) و فرزندان آن حضرت در جزيره‌اي در ميان درياست.
2. امام زمان(ع) اکنون همسر و فرزند دارد.
3. جزيره‌اي که امام زمان(ع) در آن است، بسيار خوش آب و هوا و سرسبز بوده و در نقاط ديگر دنيا نظير ندارد.
4. در آن جزيره مي‌توان امام زمان(ع) را ديد.
5. نظم اجتماعي، رفاه و کيفيت سلوک مردم در آن جزيره بسيار عالي است.
6. ناقلان هر دو داستان(انباري و فاضل مازندراني) ناشناخته و مجهول هستند.
نظرات راجع به اين دو حکايت:
1. گروه اندک بر اين عقيده‌اند که داستان واقعي است.
2. برخي از کساني که اصل داستان را پذيرفته‌اند آن را با مثلث برمودا نيز تطبيق داده‌اند.(ر.ک ناجي نجرا، جزيره خضرا و تحقيقي پيرامون مثلث برمودا، ترجمه علي اکبر مهدي پور؛ سيد جعفر رفيعي، جزيره خضراء(
3. پژوهشگران سترگي چون جعفر کاشف الغطاء، آقا بزرگ تهراني، علامه شوشتري، جعف مرتضي عاملي، محمد باقر بهبودي و ... بر اين عقيده‌اند که داستان جزيره خضرائ واقعيت ندارد و بر دو حکايتي که اصل داستان را پايه گدذاري کرده‌اند، اشکالات متعدد سندي ، تاريخي و متني وارد است و آن دو نقل را کاملا از درجه اعتبار ساقط نموده‌اند.
اينک به اختصار به ذکر برخي از مشکلاتي که بر حکايت علي بن فاضل مازندراني وارد شده است به اختصار مي پردازيم:
الف. حکايت علي بن فاضل مازندراني:

ـ اشکالات سندي:
1. مرحوم علامه مجلسي در بحار الانوار تصريح کرده که اين حکايت را در کتاب‌هاي معتبر نيافته و به همين علت آن را به صورت مستقل در بابي جداگانه نقل مي‌کند(بحار الانوار، چاپ اسلاميه، ج52، ص169(
2. هيچ يک از علما و بزرگان معاصر علي بن فاضل مازندراني، هم چون علامه حلي و ابن داوود اسمي از او و داستانش به ميان نياورده‌اند. از اين رو، اين قضيه از چند حال خارج نيست: يا معاصران وي داستان او را دروغ و باطل تلقي کرده‌اند، يا اصلا چنين داستاني را نشنيده‌اند و يا اينکه اين داستان در زمان‌هاي بعد از آنها ساخته شده است.

 .3در ميان منابع موجود، کهن‌ترين مأخذي که براي اين داستان به چشم مي‌خورد کتاب مجالس المؤمنين نوشته قاضي نورالله شوشتري است که در سال 1019 هجري قمري به شهادت رسيده است. اين در حالي است که داستان جزيره خضرائ مربوط به سال 699 هجري است.(جعفر مرتضي عاملي، جزيره خضراء، افسانه يا واقعيت، ص190).(يعني اين کتاب، حدود 300 سال بعد نوشته شده است(
بر اين حکايت از نظر سندي اشکالات ديگري نيز وارد است که مابه اختصار به همين مقدار بسنده مي کنيم.
ـ اشکالات متني:
در داستان علي بن فاضل، به مطالبي اشاره شده که با مسلمات ديني سازگاري ندارد و روايات بسياري بر خلاف آن مطالب آمده است از جمله در متن روايات آمده که فاضل مازندراني از شخصي به نام سيد شمس الدين مي‌پرسد: چرا در ميان برخي آيات قرآن کريم ارتباط منطقي وجود ندارد/ سيد شمس الدين پاسخ مي‌دهد: اين قرآني است که خليفه اول(ابوبکر) جمع آوري کرده و بعضي آيات آن را حذف نموده است. او قرآن امام علي(ع) را نپذيرفت؛ به همين دليل بعضي از آيات آن با هم سازگاري ندارد.
همانگونه که مشاهده مي‌شود، اگر کسي اين بخش از حکايت را قبول کند، به تحريف قرآن کريم معتقد شده است. اين مطلب به اجماع شيعه و سني و به موجب تصريح آيه « إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ»؛«البته ما قرآن را بر تو نازل کرديم و ما هم آن را پاسباني خواهمي نمود»(حجر، 9) باطل و مردود است. از اينها گذشته اهتمام و توجه زياد مسلمانان به نوشتن و حفظ قرآن و تعدد نسخه‌ها و شيوع آن در بين مسلمانان، از زمان پيامبر(ص) و زير نظر مستقيم آن حضرت تا حدي بود که تبديل و تحريف آن، از امور ناشدني و ممتنع به به شمار مي‌آيد.
به علاوه چگونه مي‌توان پذيرفت که عموم شيعيان در رنج و سختي و تحت فشار ظلم و ستم باشند ولي حضرت (و فرزندان او، بر فرض اينکه فرزند داشته باشد) در جزيره‌اي خوش آب و هوا، در آسايش زندگي کنند. اين بر خلاف سيره اهل بيت است.
بر گرفته از http://www.imammahdi-s.com

نوشته شده توسط: سليمانيان

     همونجور که قول داده بودم، متن روايت جزيره ي خضراء رو در زير آوردم...

شما چي فکر مي کنيد؟! به نظر شما با توجه به محتواي روايت، مي تونه ادعاي شيخ زين الدين علي بن فاضل مازندراني حقيقت داشته باشه و يا...

دوست دارم قبل از اينکه يادداشتي رو بر نقد اين روايت بفرستم نظرات شما رو در اين باره بدونم، پس مثل هميشه صفحه ي نظرات اين يادداشت رو با برداشتتون از اين روايت و دلايلي که در مورد آن داريد، زينت بديد.

متن روايت جزيره خضراء
     علامه مجلسي در جلد 52 بحارالانوار مي‌گويد: «بسم الله الرحمن الرحيم؛سپاس و ستايش مخصوص خداوندي است که نعمت معرفت به ما ارزاني داشت و توفيق پيروي از اشرف مخلوقات و برگزيده کاينات حضرت محمد بن عبدالله (ص) را به ما عنايت فرمود. و ما را به محبت و مودت اميرالمؤمنين (ع) و ديگر پيشوايان معصوم از اهل بيت پيامبر (ص) مفتخر و مخصوص گردانيد. پس از حمد و ثنا، در خزانه اميرمومنان، پيشواي پرهيزکاران، سرور اوصيا و حجت پروردگار جهانيان حضرت علي بن ابي طالب (ع) رساله‌اي يافتم به خط شيخ فاضل عالم عامل « فضل بن يحيي بن علي طيبي کوفي» که متن آن چنين است:

«پس از حمد پروردگار و درود بر پيامبر و اهل بيت آن حضرت، اين بنده محتاج به عفو پروردگار « فضل بن يحيي بن علي طيبي کوفي» چنين گويد که از شيخ شمس الدين بن نجيح حلي و شيخ جلال الدين عبدالله بن حرام حلي در نيمه شعبان سال 699هـ هجري حکايت عجيبي که زين الدين علي بن فاضل مازندراني در جزيره خضراء آن را مشاهده نموده بود ، شنيدم. با شنيدن داستان شوق عجيبي در من ايجاد شد که به خدمت شيخ زين الدين بروم و داستان را از خودش بشنوم و واسطه‌اي در بين نباشد.پس از جستجو از مکان او، مطلع شدم که او اوايل شوال همان سال (699 هـ) به حله مسافرت کرده است. من نيز راهي حله شدم و او را در منزل فخر الدين ملاقات نمودم. از او خواستم آنچه را براي شيخ شمس الدين و شيخ جلال الدين حلي نقل کرده براي من هم تعريف کند. شيخ زين‌الدين، حکايت خود را از آغاز تا انجام در منزل سيد فخر الدين و در حضور او و گروهي از علماي حله که براي زيارت شيخ آمده بودند، براي من نقل کرد.متن حکايت به طور خلاصه چنين است:                                                         ادامه مطلب...

نوشته شده توسط: سليمانيان